Fiolek, ja nie wiem czy to tylko o strach chodzi. On na pewno jest i tu masz dużo racji, ale coraz częściej psychologowie powołują się na zjawiska uzależnienia, współuzależnienia i właściwie badania, jakie temu towarzyszyły bardzo tę teorię potwierdzają. ?Było takie, kurde nie pamiętam z którego roku - ale dość sławne, z psami - kojarzycie? Nie pamiętam dokładnie szczegółów ale zasadniczo chodziło o to że grupę psów zamknięto i przez dłuższy okres czasu, jak próbowały siew wydostać/zbliżyć do ogrodzenia, to porażano je prądem. Próbowały walczyć dość krótko, potem się poddały - WSZYSTKIE- nie było wyjątków! a najlepsze jest to, ze jak otworzono im w końcu drzwi - żaden nie chciał wyjść! To mi się skojarzyło, może brzydko ale z obozami z II wojny światowej itd. I chyba natura ludzka właśnie taka jest - dostosujesz się do wszystkiego, przyjmiesz jako normę, a potem zaczniesz się bać, że to stracisz! albo tego, co może być poza tym - jeszcze coś gorszego?. To tak jak z miłością dzieci do pijących/bijących/niekochających rodziców.
Dlatego, tak mi się wydaje, strasznie ważna jest, przynajmniej na pierwszym etapie, pomoc z zewnątrz. Nie mówię że wszystkie, ale większość kobiet ( a nawet mężczyzn) doświadczających przemocy fizycznej, psychicznej/seksualnej stale, przez długi okres czasu, nie zawalczy sama ( chyba ze nastąpi jakoś przełom - śmieć itd.). I pewnie jak zawsze, znajdzie się wiele wyjątków, ale wydaje mi się że w ujęciu masowym, bo przemoc ma charakter jednak masowy, tak to wygląda.
Dużo fajnych informacji na temat przemocy i w ogóle agresji człowieka - ską się bierze, jaka jest historia badań i co próbowano z tym robić ( Niemcy w czasie II wojny usuwali płaty czołowe - twierdząc, ż ich przerost powoduje właśnie skłonność do agresji, jednak wraz z temperamentem znikała pamięć krótkotrwała a potem pojawiały się poważne zaburzenia psychiczne) jest w książce E. Fromm`a "Analiza ludzkiej destrukcyjności"
Dlatego, tak mi się wydaje, strasznie ważna jest, przynajmniej na pierwszym etapie, pomoc z zewnątrz. Nie mówię że wszystkie, ale większość kobiet ( a nawet mężczyzn) doświadczających przemocy fizycznej, psychicznej/seksualnej stale, przez długi okres czasu, nie zawalczy sama ( chyba ze nastąpi jakoś przełom - śmieć itd.). I pewnie jak zawsze, znajdzie się wiele wyjątków, ale wydaje mi się że w ujęciu masowym, bo przemoc ma charakter jednak masowy, tak to wygląda.
Dużo fajnych informacji na temat przemocy i w ogóle agresji człowieka - ską się bierze, jaka jest historia badań i co próbowano z tym robić ( Niemcy w czasie II wojny usuwali płaty czołowe - twierdząc, ż ich przerost powoduje właśnie skłonność do agresji, jednak wraz z temperamentem znikała pamięć krótkotrwała a potem pojawiały się poważne zaburzenia psychiczne) jest w książce E. Fromm`a "Analiza ludzkiej destrukcyjności"
Nie próbuj uczyć świni śpiewać bo i świnię zdenerwujesz i sam nerwy stracisz...A. dM